Wat nu?

De Amsterdamse erfpacht is in de media ontmaskerd als gemeentelijke woekerpolis. De inspraaktermijn liep gisteren af. De controversiële rekentool is offline. En de datum van 8 maart, de volgende commissievergadering van de Amsterdamse gemeenteraad is in zicht.

Wat  de coalitie moet doen

Waar de coalitie al eerder haar zorgen uitte over het voorstel gaat nu ook de wethouder om. Althans daar lijkt het op aldus de NOS. (U leest het goed “NOS”; de Amsterdamse woekerpacht affaire haalt inmiddels wederom de nationale media.)

Dus nu het plan “eeuwig durende erfpacht” (een soort “protection money” tegen woekerpacht) op losse schroeven staat is de vraag “Wat nu?”. Want ook zonder dit rot plan gaat de gemeente door met het innen van woekerpacht bij haar burgers. Er moet dus nog veel meer gebeuren. We moeten terug naar een situatie waarin erfpacht weer betaalbaar wordt en blijft.

Goedmaken van diefstal en heling

Ten eerste moet de onteigening uit 2001 worden goedgemaakt. In dat jaar introduceerde de gemeente een boekhoudtruc (“residuele grondwaarde berekening”) waarin alle waarde behalve de herbouwkosten van je huis opeens het eigendom werd van de gemeente. Deze diefstal wordt nog steeds hardnekkig ontkent. Erger nog, dit gestolen vastgoed wordt nu te koop aangeboden via “canon afkoop” en “eeuwigdurende erfpacht”. Hiermee maakt de gemeente zich naast diefstal ook schuldig aan heling. Die schande moet worden uitgewist met vergoeding van alle schade. In de woorden van Eigen Huis: “Er moet een regeling voor verrekening komen voor erfpachters die vanaf 2000 al de volledige grondwaarde hebben betaald in de afkoop van hun erfpachtcanon.” Het is essentieel dat alle politieke partijen gaan beseffen dat het hier niet gaat om “korting voor huiseigenaren” maar om “teruggave van gestolen goed”.

Orwelliaans om dit “korting” te noemen

Ten tweede: De term “korting” duikt hardnekkig op in het debat rond taxatie ten opzichte van eigen grond. En dat is pervers. Want het omgekeerde is waar. Vroeger taxeerde de gemeenten alle erfpachtgrond als 45% (de depreciatiefactor) minder dan de waarde van eigen grond. Logisch want erfpacht geeft beperkingen en extra lasten. Maar in 2011 maakte de gemeente Amsterdam erfpachtgrond aanmerkelijk duurder door dit percentage te wijzigen naar 25% . En in het laatste voorstel werd de depreciatiefactor zelfs 10%! Het is dus Orwelliaans om dit “korting” te noemen. Want het gaat hier om een (45%-10% =) 35% VERHOGING. Het is belangrijk om dit beestje bij de juiste naam te gaan noemen. Want het zal de mentale barrière voor afschaffing zeker verlagen.

Ten slotte moet de coalitie appelleren aan het Robin Hood syndroom waar vooral de linksere partijen aan lijden. Stelen van de rijken en delen met de armen is immers hèt Leitmotif van de meeste Amsterdamse raadsleden. In theorie sympathiek. Maar in dit geval zijn de lasten extreem en de schouders die ze moeten dragen willekeurig. Het huidige voorstel maakt van rijken armen en van de armen daklozen. Want ook in de duurdere buurten wonen veel mensen die het nu nog nèt rooien. Zelfs voor de meest linkse partij kan dit geen wenselijke uitkomst zijn.

Eigen grond is ook eeuwig

Nadat tarieven weer in redelijkheid en billijkheid worden vastgesteld zal afkoop van erfpacht weer interessant worden. Maar dan wel de koop van “bloot eigendom” in plaats van eeuwigdurend gebruiksrecht. Want wie wil nou eeuwig afhankelijk zijn van grillen van een stelende en helende overheid? Zelfs al maakt die het nu weer goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *